Są takie dni, kiedy szukam odmiany dla mięsnej kuchni street foodowej i los kieruje ku rubieżom mobilnej gastronomii. Kobietę Za Ladą wielokrotnie ostentacyjnie omijałem na zlotach myśląc, że to kolejny bufet z trawą, ale ostatnio coś jednak kazało mi zatrzymać się na chwilę i zerknąć do menu. A w nim dwa hasła: „bez glutenu” i „wegan”, które przebijają się powoli do powszechnej świadomości a ich wyznawcy to coraz poważniejsza grupa konsumujących (ci pierwsi w większości niestety ze względów zdrowotnych, ci drudzy głównie z wyboru).Wybór jest oczywisty. Po znakomitym wegańskim chilli serwowanym przez Pot Spot koniecznie chcę powtórki a przy okazji sprawdzenia jak przygotowują je inni. I nie zawodzę się. Niby proste danie z ograniczoną ilością składników a jednak można z niego wyczarować naprawdę ciekawą kompozycję.

Porcja niezbyt duża (14 złotych – tu konkurencja bije nieco na głowę i ceną i wielkością), ale za to pełna mięciutkich dodatków – papryczek, cebuli, doskonałej fasoli a wszystko w gęstym i umiarkowanie ostrym (w skali Kaszpira to i tak poza skalą) sosie. Danie idealne do pobudzenia apetytu, rozgrzewające i zdecydowanie zachęcające do częstszego kontaktu z kuchnią wege/wegańską.

Sztandarowym daniem Kobiety są wegańskie sajgonki (15 złotych za trzy sztuki), przygotowywane na zimno, także z obłędną wręcz liczbą dodatków. W wersji klasycznej zawierają kaszę jęczmienną z hummusem i kiełkami, rzodkiewki, sałatę i podkręcającą smak rzodkiewkę. W innej – hummus bywa wzbogacany o pieczoną paprykę z bazylią. O taki mieszany zestaw poprosiliśmy do testu.

I znów – zaskoczenie smakiem. Składniki świetnie się uzupełniają, sos sojowy (a jeszcze lepiej czosnkowy) znakomicie podkreśla każdy kęs rolki. Jak dla mnie, odrobina więcej hummusu wewnątrz, który posklejałby warzywa i będzie to danie idealne, nie wymagające żadnych dodatków. Przyznam szczerze, że odkrywany na nowo smak kaszy jęczmiennej i jaglanej powoduje, że naprawdę chce się takich dań kosztować. I oby coraz częściej.